Poznań klimat

Groteskowa konferencja w sprawie klimatu ONZ w Poznaniu 1-12 grudnia, 2008

Szacunkowa cena za zmniejszenie emisji co2 o 20% wynosi 200 mld dolarów rocznie do roku 2030.
Unia europejska próbuje namówić szefów rządów do kontrolowania takich sektorów jak: równość płci, różnorodność biologiczna, bankowości, światowego rynku węgla, migracje, bezpieczeństwo energetyczne, zrównoważony budynków, transportu, bezpieczeństwo międzynarodowe.
Szczęściem w nieszczęściu jest to, że Polska posiada prawo veta. Mamy do wyboru zlecenie francuzom wybudowania kilku elektrowni atomowych, lub możemy kupić znakomite niemieckie kotły gazowe lub olejowe.

Jeśli spółka emituje zbyt dużo CO2

może albo dokonać cięć lub zapłacić innym firmom na zmniejszenie ich emisji w zamian. Jeśli okaże się, że taniej zapłacić komuś z Chin za pochłaniania dwutlenku węgla, lub fabryki w Indiach, aby zainstalować czystych technologii do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych, to jest to dozwolone, pod warunkiem, że projekt został zatwierdzony na mocy Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatycznych. Za każdą tonę CO2 zapisaną w konwencji wydaje świadectwa poświadczonej redukcji emisji, lub CER.

Sszybki wzrost gospodarczy w kraju rozwijającym się sektorze energii emisji przypomina nam, że nie będziemy mogli do odwracać szybkich zmiany klimatu, i będziemy powodować szkody dla najbiedniejszej ludności świata, bez znalezienia sposobu, aby umożliwić krajom ubogim zarówno rosnąć gospodarczo i redukować emisję.

Już dzisiaj o polskim wzroście gospodarczym decyduje unia europejska a nie nasz rząd

Przebywający właśnie w Polsce komisarz unijny ds. środowiska Stawros Dimas przyznał, że o tym czy Polska może się rozwijać i w jakim stopniu decyduje komisja europejska nakładająca limity emisji dwutlenku węgla. Powiedział dobrodusznie, że pozwolono na razie na wzrost gospodarczy w sektorze polskich przedsiębiorstw z branż: energetycznej, cementowej, hutniczej. Określając limity co2 na lata 2008-2012 komisja europejska reguluje rynki wymienionych wyżej branż gospodarki europejskiej. Już w 2013 roku planuje się aby firmy energetyczne całość pozwoleń na emisje kupowały na wolnym rynku. Spowoduje to zdaniem fachowców wzrost cen energii elektrycznej o jakieś siedemdziesiąt procent. Jeżeli doliczymy do tego wzrosty cen energii związane z tym, że w Polsce produkcja energii już wkrótce okaże się zbyt mała w stosunku do potrzeb przemysłu i gospodarstw domowych, oraz konieczność modernizacji polskich energetycznych linii przesyłowych – sytuacja nie wygląda zbyt optymistycznie. Potrzeba budowy bez emisyjnych bloków energetycznych ( za kilkadziesiąt miliardów złotych) przyczyni się do obciążenia odbiorców energii w Polsce ogromnymi kosztami tych inwestycji. Stąd podjęte na szybko działania przygotowujące mechanizm umożliwiający pomoc finansową najbiedniejszym mieszkańcom naszego kraju dla których już wkrótce prąd stanie się luksusem.
Już dzisiaj widać jak wielkim błędem było uwolnienie cen energii w 2007 roku, zamiast spodziewanych korzyści mamy co kwartał podwyżkę cen prądu. Mamy więc do czynienia z sytuacją tego typu: producentów i sprzedawców energii nie obchodzi sytuacja polskich gospodarstw domowych. Liczy się tylko zysk. Elektrownia X może sobie zbudować kolejne ekologiczne bloki przemysłowe, może spalać drewno ( wymaganie osiągnięcia spalania 20 % w źródłach odnawialnych do 2020 roku) nie bacząc na koszty bo i tak przełoży to na końcowego odbiorcę. Zysk spółek produkujących energię elektryczną oraz firm dystrybucyjnych zostanie zapewniony zawsze na odpowiednim do kosztów poziomie. Pracownicy branży energetycznej dostaną co roku podwyżki, co prawda limitowane procentową stopą wzrostu płac w przedsiębiorstwach, ale niczym nie zagrożone.

Trochę się rozpędziłem wracając do tematu: Mam dla państwa pytanie – czy mamy w Polsce wolny rynek tak zwany kapitalizm? A może wracamy do gospodarki kierowanej przez Sekretarza.

Poniżej dla ułatwienia wspólna cecha gospodarki socjalistycznej:
Gospodarka kierowana odgórnie, zgodnie z ideologią np. ochrony środowiska, a nie regułami ekonomii.

PRTR, Europejski Rejestr Emisji

Europejski Rejestr Emisji

Europejski Rejestr Emisji i Transferu Zanieczyszczeń (PRTR)

Idea publicznie dostępnego rejestru emisji zdobywa na świecie dużą popularność. Mówią że Rejestr PRTR zachęca społeczeństwo do działań na rzecz ochrony środowiska. Głównym celem dla którego stworzono E-PRTR jest umożliwienie społeczeństwu dostępu do informacji o emisjach zanieczyszczeń, szczególnie w najbliższym otoczeniu. Ogólnie dostępne informacje o zanieczyszczeniach pozwolą na podejmowanie społecznych inicjatyw, których skutkiem będzie zmniejszenie emisji. Nikt z nas nie chce żyć, mieszkać budować domu w okolicy zagrożonej ekologicznie. Teraz dzięki europejskiemu rejestrowi emisji informacje o zanieczyszczeniach środowiska, o emisjach będą w zasięgu ręki dla każdego obywatela. Łatwo będzie sprawdzić jakie związki i w jakich ilościach emituje nasza osiedlowa kotłownia, znając wielkości emisji łatwiej będzie nam wpływać na działania mające na celu ich ograniczenie.

Obowiązek utworzenia w Polsce rejestru E-PRTR wynikają z porozumień międzynarodowych i naszych przepisów. System, który istnieje w tej chwili w Polsce ma wiele poważnych błędów:

nie kompleksowość

nie możność porównywania danych

brak publicznego dostępu

W wyniku czego działania są nieskuteczne a obieg danych znacznie ograniczony.

Rejestr zostanie uruchomiony w Polsce w 2008 roku.