Clean Air Act)

Posted on Lipiec 5, 2007

0


Pierwszym krajem, który wprowadził handel emisjami (HE) do polityki ochrony atmosfery są Stany Zjednoczone. Poprawka do ustawy o czystym powietrzu (Clean Air Act) przyjęta w 1977 r. umożliwiała stworzenie rynku handlu prawami do emisji. Zapoczątkowało to realizację „Polityki Handlu Emisjami” (Emission Trading Policy), opartej na współistnieniu regulacji bezpośrednich i bardziej elastycznych mechanizmów rynkowych. Dopełnieniem całego systemu uregulowań stały się programy: obszarów kontroli jakości powietrza (OKJP) oraz Narodowe Normy Emisji. W ramach realizowanych programów zostały opracowane wytyczne dla kilku form handlu emisjami. Pierwotną formą handlu emisjami jest mechanizm klosza (bubble). Polega ona na łącznym traktowaniu kilku podmiotów w ramach jednego OKJP, które są zobowiązane do spełnienia wspólnie określonych wymogów dotyczących tylko jednego ściśle określonego rodzaju zanieczyszczenia np. SO2. Każde źródło indywidualnie określa wielkość redukcji zanieczyszczenia zgodnie ze swoimi kosztami krańcowymi tak, by w ramach klosza osiągnąć zamierzony cel, przy czym wymagania stawiane grupie źródeł są wyższe niż wszystkim osobno.

Mechanizm klosza dawał możliwości handlu emisjami w ramach określonej grupy emitentów i dotyczył tylko istniejących źródeł emisji. Natomiast nowe podmioty, które w ramach „Polityki Handlu Emisjami” musiały spełnić bardziej surowe wymogi mogły skorzystać z rozliczeń netto (netting). Rozwiązanie to dotyczyło jednego podmiotu, który, chcąc uruchomić nowe źródło emisji, musiał zredukować poziom emisji w już istniejącym źródle.

Advertisements
Posted in: Bez kategorii