Nazywa się je apokryfami

Posted on Wrzesień 17, 2007

0


Przedzierając się przez słabo oznaczony szlak historii judaizmu współcześni badacze za drogowskaz mogą uważać niemal wyłącznie informacje zawarte w Biblii – świętej księdze tej religii. Jednak Biblię z punktu widzenia Żydów stanowi tylko Stary Testament, będący zbiorem ksiąg powstających systematycznie od ok. 1200 do 150 r. p.n.e. Stary Testament tworzą trzy części. Pierwsza to „Tora” zawierająca Pięcioksiąg mojżeszowy: Księgę Rodzaju, Księgę Wyjścia, Księgę Kapłańską, Księgę Liczb i Księgę Powtórzonego Prawa. Druga zatytułowana jest „Prorocy” i zawiera dwadzieścia jeden ksiąg. Sześć z nich to historyczny opis dziejów plemion izraelskich, od czasów najdawniejszych, przez osiedlenie się w Kanaanie a na całkowitej utracie niepodległości w VI w. p.n.e. kończąc. Trzecia część Starego Testamentu określana jest mianem „Pisma”. Obejmuje ona Księgę Psalmów, tzw. Psałterz oraz Księgę Przysłów.Warto tutaj wspomnieć, że istnieją również księgi, które ze względu na treść nie zostały włączone do kanonu Starego Testamentu. Nazywa się je apokryfami, czyli pismami „ukrytymi”.

Advertisements
Posted in: Bez kategorii