Sprawa podatków od energi elektrycznej we Francji

Posted on Czerwiec 30, 2011

0


Czy dyrektywa Rady 2003/9/WE z dnia 27 stycznia 2003 r. ( 1 ) gwarantuje prawo do korzystania z minimalnych warunków przyjęcia, ustanowionych w tej dyrektywie, osobom ubiegającym się o azyl, w wypadku których państwo członkowskie, do którego został skierowany wniosek o udzielenie azylu, postanawia, na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r. ( 2 ), zwrócić się do innego państwa członkowskiego, które uznaje za właściwe za rozpatrzenie wskazanego wniosku, przez okres trwania procedury przyjęcia albo ponownego przyjęcia przez to inne państwo członkowskie?
Komisja stwierdza w skardze, że mimo upływu w dniu 1 stycznia 2009 r. okresu przejściowego przysługującego pozwanej, nie dostosowała ona wciąż wszystkich elementów swojego systemu opodatkowania energii elektrycznej do przepisów dyrektywy. Zdaniem władz francuskich ustawa nr 2010- 1488 z dnia 7 grudnia 2010 r., uchwalona i wprowadzona w życie po upływie terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii, dokonuje transpozycji do prawa krajowego przepisów omawianej dyrektywy. Zdaniem Komisji skargę należy rozpatrywać, biorąc pod uwagę stan prawa krajowego obowiązującego w chwili upływu terminu wyznaczonego w uzasadnionej opinii.
Komisja twierdzi, że Francja w każdym razie nadal nie dostosowała wszystkich elementów swojego systemu opodatkowania energii elektrycznej, by były one zgodne z przepisami dyrektywy. Skarżąca odrzuca argument władz krajowych, zgodnie z którym dyrektywa nie zakazuje podwyższania stawki podatku akcyzowego w zależności od regionu geograficznego. Przeciwnie, jej zdaniem dyrektywa ustanawia zasadę jednolitej stawki dla energii elektrycznej zużywanej na terytorium jednego państwa członkowskiego i wyczerpująco wymienia wyjątki od tej zasady w art. 5, 14, 15 i 17.

Advertisements
Otagowane: , ,
Posted in: 1